Υπάρχει ένα πράγμα που μπορεί σίγουρα να σε κάνει ευτυχισμένη

Ποιο είναι το χαρακτηριστικό που κρατάει τα ζευγάρια ερωτευμένα για χρόνια, κατακλύζει το σώμα μας με θετικές ορμόνες και μπορεί να μας κάνει να δούμε τις δυσκολίες με πιο αισιόδοξη ματιά; Οι ειδικοί έχουν την απάντηση και μας τη δίνουν.

<p>Στο peak της (οικονομικής) κρίσης, όταν οι ανέσεις του παρελθόντος δεν υπήρχαν πια για να μας προσφέρουν την (πλασματική) ευχαρίστηση και όλα τα δεδομένα της ζωής μας ξαφνικά μετατράπηκαν σε στόχου

Στο peak της (οικονομικής) κρίσης, όταν οι ανέσεις του παρελθόντος δεν υπήρχαν πια για να μας προσφέρουν την (πλασματική) ευχαρίστηση και όλα τα δεδομένα της ζωής μας ξαφνικά μετατράπηκαν σε στόχους που έπρεπε να κυνηγούμε μέρα με τη μέρα, ξεθάψαμε μια έννοια που είχε πέσει σε αχρηστία στο λεξιλόγιο της καθημερινότητάς μας: την ουσία. Νευροεπιστήμονες, ψυχολόγοι και life coaches άρχισαν να αναλύουν την έννοια της ευτυχίας και, παράλληλα με τα πορίσματά τους που όλα κατέληγαν στην 'ουσία', μας σύστησαν λέξεις όπως η αυτογνωσία, η συνειδητότητα, η επίγνωση, ο διαλογισμός, η ενσυναίσθηση.

Όποιος έχει κάνει στη ζωή του έστω μισή ώρα διαλογισμό ή δύο μαθήματα γιόγκα, όποιος έχει μπει στη θέση του άλλου και έχει αγγίξει έστω επιφανειακά την έννοια της ενσυναίσθησης, γνωρίζει καλά ότι όλα τα παραπάνω πράγματι είναι μονοπάτια που, με γνώμονα την ουσία, μπορούν να οδηγήσουν στην πληρότητα και την ευτυχία. Τώρα οι ειδικοί βάζουν στο παιχνίδι άλλη μία έννοια, τόσο παλιά όσο το ανθρώπινο είδος και τόσο ξεχασμένη όσο τα όνειρα που κάναμε πριν το millennium. Το όνομά της ακούγεται εξίσου παλιακό: η 'καλοσύνη'.

  • <p><strong>Κάνε το καλό και ρίξτο στον μετωπιαίο φλοιό</strong><br /> Η καλοσύνη είναι ένας «πλανήτης» με δορυφόρους το ενδιαφέρον, την αγάπη και την ευγένεια. Μεταφράζεται στα χρήματα που

    Κάνε το καλό και ρίξτο στον μετωπιαίο φλοιό
    Η καλοσύνη είναι ένας «πλανήτης» με δορυφόρους το ενδιαφέρον, την αγάπη και την ευγένεια. Μεταφράζεται στα χρήματα που δίνουμε σε μια οργάνωση που προστατεύει κακοποιημένες γυναίκες, στο θετικό σχόλιο που κάνουμε κάτω από ένα ουσιαστικό post στο facebook, στο εγκάρδιο ευχαριστώ που θα πούμε στον υπάλληλο που μας εξυπηρέτησε στην εφορία.

    Το να γίνουμε εθελοντές σε μια παιδική κατασκήνωση, να βοηθήσουμε μια ηλικιωμένη γυναίκα να περάσει το δρόμοή απλώς να βγούμε για καφέ με έναν φίλο και να τον στηρίξουμε, ώστε να βρει τη λύση σε ένα πρόβλημα που τον απασχολεί, δεν είναι τρεις πεζές, ευγενικές πράξεις που κάνουν χαρούμενα 30 μικρά παιδιά και δύο ενήλικες. Και τα τρία έχουν άμεσο αντίκτυπο στον εγκέφαλό μας. Μάλιστα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η καλοσύνη «ενεργοποιεί» στον οργανισμό μας τα ίδια νευρικά δίκτυα με την ενσυναίσθηση, την ιδιότητά μας να συμπάσχουμε και να μπαίνουμε βαθιά στην ψυχοσύνθεση και στις ανάγκες του διπλανού μας. Ο Jerome Kagan, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, υποστηρίζει ότι ο εγκέφαλός μας είναι προγραμματισμένος να κάνει καλές πράξεις. Μόνο που η ανάγκη του αυτή έρχεται σε σύγκρουση με άλλες βιολογικές… τάσεις μας όπως ο θυμός, η ζήλια, η βία. Όταν όμως η καλοσύνη, η συμπάθεια, η θετικότητα καταφέρουν να υπερισχύσουν, ο εγκέφαλος καλωσορίζει τους μεγαλύτερούς του ευεργέτες: ολόκληρο το λιμπικό σύστημα (ένα σύνολο δομών ανάμεσα στον μετωπιαίο φλοιό και τον υποθάλαμο) αναγεννάται, ενώ ορμόνες όπως η διάσημη οξυτοκίνη διαχέονται σε όλο μας το σώμα, προσφέροντάς μας απλόχερα ευχάριστα συναισθήματα.

  • <p>Ένας άλλος ειδικός στα ανθρώπινα συναισθήματα, ο ψυχολόγος Dacher Keltner του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, σημειώνει ότι το… ένστικτο της καλοσύνης δίδαξε τους προγόνους μας ότι σε ένα εχθ

    Ένας άλλος ειδικός στα ανθρώπινα συναισθήματα, ο ψυχολόγος Dacher Keltner του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, σημειώνει ότι το… ένστικτο της καλοσύνης δίδαξε τους προγόνους μας ότι σε ένα εχθρικό περιβάλλον αυτός που επιβιώνει δεν είναι απαραίτητα ο πιο δυνατός, αλλά εκείνος που με τις θετικές πράξεις του έχει χτίσει γύρω του ένα υποστηρικτικό δίκτυο που θα τον βοηθήσει στις δύσκολες στιγμές. Μια γενναιόδωρη πράξη, λοιπόν, λειτουργεί σε βιολογικό επίπεδο ως μια επένδυση για το μέλλον μας. Ενεργοποιεί τους νευρώνες-καθρέφτες του εγκεφάλου, οι οποίοι μας δίνουν το μήνυμα ότι μια θετική μας πράξη θα γυρίσει πίσω σε εμάς κάποια στιγμή στο μέλλον. Άρα, υπάρχει λόγος να την κάνουμε. Σήμερα. Για να προσφέρουμε όμως στους άλλους, πρέπει πρώτα να δώσουμε στον ίδιο μας τον εαυτό. Να τον αποδεχτούμε, να τον σεβαστούμε, να τον στηρίξουμε και να του φερθούμε ευγενικά.

    Ο Ιρλανδός ψυχοθεραπευτής Padraig O' Morain, ο οποίος πρόκειται τους επόμενους μήνες να εκδώσει και το πρώτο του βιβλίο με θέμα την καλοσύνη, φωτίζει ένα ακόμα πολύ σημαντικό σημείο της υπόθεσης: Ότι η καλοσύνη (μεταφρασμένη σε αγάπη και κατανόηση) που δείχνουμε στον εαυτό μας είναι αυτή που μας πάει μπροστά, προάγει τις σχέσεις μας με τους άλλους και μας κάνει να παίρνουμε περισσότερα ρίσκα. «Κοίτα, αν δεν καταφέρεις να τρέξεις ποτέ έναν μαραθώνιο το πρωί προτού πας το γραφείο, αν δεν μπορέσεις να έχεις έτοιμα όλα τα πράγματα που είχες υπολογίσει μέχρι τις 11 το πρωί, αν δεν γίνεις δισεκατομμυριούχος της τεχνολογίας πριν τα 25 σου, δεν πειράζει. Όλα καλά. Χαλάρωσε...», αναφέρει χαρακτηριστικά ο ίδιος.

  • <p><strong>Η κόλλα που μας ενώνει</strong><br /> Ποιο είναι το μυστικό που κρατάει ένα ζευγάρι μαζί και ευτυχισμένο για χρόνια, ενώ κάποια άλλα –με κοινά ενδιαφέροντα, κοινούς στόχους και κοινή

    Η κόλλα που μας ενώνει
    Ποιο είναι το μυστικό που κρατάει ένα ζευγάρι μαζί και ευτυχισμένο για χρόνια, ενώ κάποια άλλα –με κοινά ενδιαφέροντα, κοινούς στόχους και κοινή αντίληψη για τη ζωή- χωρίζουν ή, ακόμα χειρότερα, συμβιβάζονται σε μια τοξική σχέση; Αυτή την απορία είχαν οι έγκριτοι ψυχολόγοι John Gottman (ιδρυτής του διάσημου Ινστιτούτου Gottman για τις σχέσεις) και Robert Levenson του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, οι οποίοι δημιούργησαν το Love Lab, ένα εργαστήρι που θα τους επέτρεπε να μελετήσουν τις συμπεριφορές των συντρόφων. Έπειτα από χρόνια ερευνών κατέληξαν ότι υπάρχουν δύο τύποι ζευγαριών τους οποίους –και με μια δόση χιούμορ- ονόμασαν «masters» και «disasters». Οι πρώτοι, «οι αυθεντίες», ήταν ζευγάρια που είχαν καταφέρει να συνυπάρξουν ευτυχισμένα για διάστημα άνω των έξι ετών, ενώ «οι καταστροφικοί» ΄είτε είχαν χωρίσει ή παρέμεναν σε δυστυχισμένους γάμους και μακροχρόνιες σχέσεις.

    Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι οι παρτενέρ της δεύτερης κατηγορίας, ακόμα και όταν συζητούσαν για ευχάριστα ή ανούσια θέματα της σχέσης τους, βρίσκονταν σε μια αμυντική στάση, σε ετοιμότητα, είτε για να επιτεθούν είτε για να αποτρέψουν μια πιθανή επίθεση. Μάλιστα, σύμφωνα με τους ειδικούς, ο οργανισμός τους συμπεριφερόταν λες και μια πεινασμένη λέαινα καραδοκούσε για να τους χυμήξει ανά πάσα στιγμή. Ποια ήταν όμως αυτή η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στις δύο κατηγορίες ζευγαριών που έκανε τις σχέσεις τους τόσο διαφορετικές;

    Η... κόλλα που κρατούσε ενωμένους τους πρώτους, σύμφωνα με τη μελέτη των παραπάνω επιστημόνων αλλά και άλλων ερευνητών, ήταν η καλοσύνη που είχαν αναπτύξει μεταξύ τους. Μια ευρεία έννοια που κάτω από την ομπρέλα της κλείνει έννοιες όπως η κατανόηση, το ενδιαφέρον, η τρυφερότητα, η εμπιστοσύνη, η έλλειψη αρνητικών σκέψεων και κριτικής. «Καλοσύνη δεν σημαίνει ότι δεν εκφράζουμε τον θυμό μας όταν τον νιώθουμε, αλλά ότι το κάνουμε με συγκεκριμένο τρόπο. Μπορούμε να εκτοξεύσουμε κακίες εναντίον του συντρόφου μας ή μπορούμε να του εξηγήσουμε με ηρεμία γιατί είμαστε πληγωμένοι και θυμωμένοι. Και αυτή είναι η καλύτερη μέθοδος», αναφέρει η Julie Gottman, επίσης ψυχολόγος και συνεργάτιδα του συζύγου της John Gottman.

  • <p><strong>Μια νέα κουλτούρα</strong><br /> «Σε μια εποχή που τα ποσοστά της κατάθλιψης και του άγχους χτυπούν κόκκινο, η καλοσύνη μπορεί να είναι ένα ισχυρό αντίδοτο», σημειώνει O Jaime T

    Μια νέα κουλτούρα
    «Σε μια εποχή που τα ποσοστά της κατάθλιψης και του άγχους χτυπούν κόκκινο, η καλοσύνη μπορεί να είναι ένα ισχυρό αντίδοτο», σημειώνει O Jaime Thurston συγγραφέας του βιβλίου Kindness: The Little Thing That Matters Most (Καλοσύνη: ένα μικρό πράγμα που μετράει πολύ, εκδ. Harper Thorsons) υπογραμμίζοντας έτσι το γεγονός ότι στα χρόνια της βαθιάς κρίσης και του προβληματισμού που βιώνουμε, οι μεγαλόψυχες πράξεις, ακόμη και η φιλανθρωπία, δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη. Αυτό έδειξε και πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Columbia με τις ερευνήτριες Lynn Alden και Jennifer Trew να σημειώνουν ότι και η πιο μικρή πράξη καλοσύνης, όπως για παράδειγμα το να ευχαριστήσουμε θερμά τον άγνωστο που μας έδειξε τον σωστό δρόμο για να φτάσουμε σε ένα μουσείο, μειώνει αισθητά το άγχος και μας ανοίγει ένα μονοπάτι αισιοδοξίας. Η δημοσιογράφος Eva Wiseman σε σχετικό άρθρο της στον Guardian κάνει λόγο για τη νέα κουλτούρα της καλοσύνης. Μια έννοια ολόφρεσκη, ζωντανή, που δεν έχει σχέση με τον «παρωχημένο αλτρουισμό» και την «old fashioned ευγένεια». Η καλοσύνη τού σήμερα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά μια ανάγκη να επενδύσουμε στον εαυτό μας, να τον προάγουμε, μέσω του ενδιαφέροντός μας για τους άλλους. Κι αυτή η ανάγκη είναι περισσότερο… new age από ποτέ.



Αυτό είναι το μυστικό της ευτυχίας (και είναι το πιο απλό πράγμα στον κόσμο)Πόσο κακό μας κάνουν τα social media;