Ανακάλυψε τη δύναμη που κρύβεις μέσα σου

Λέγεται sisu, έρχεται από τη Σκανδιναβία και υπόσχεται να μας βοηθήσει να εντοπίσουμε τις αστείρευτες δυνατότητες, την αποφασιστικότητα και τα κομμάτια που μας διαφεύγουν για να συμπληρώσουμε το παζλ της ζωής μας.

<p>Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στη καρδιά μιας άγριας καταιγίδας. Και είμαστε δέντρα που προσπαθούν να αντισταθούν στον δυνατό αέρα. Αν μπορούσατε να επιλέξετε, τι θα προτιμούσατε να είστε; Μια γέρι

Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στη καρδιά μιας άγριας καταιγίδας. Και είμαστε δέντρα που προσπαθούν να αντισταθούν στον δυνατό αέρα. Αν μπορούσατε να επιλέξετε, τι θα προτιμούσατε να είστε; Μια γέρικη βελανιδιά με ρίζες βυθισμένες στο έδαφος για αιώνες ή ένα ψηλός φοίνικας με μακρύ και λεπτό κορμό που λυγίζει πανεύκολα στον άνεμο; Η αυθόρμητη απάντηση που πιθανότατα θα δίναμε οι περισσότεροι από εμάς θα ήταν η βελανιδιά, αφού ο δυνατός κορμός της μας δημιουργεί μεγαλύτερη ασφάλεια. Δυστυχώς όμως, η επιλογή μας δεν είναι η καλύτερη δυνατή.

Αν οι άνεμοι ήταν τόσο σφοδροί, θα μπορούσαν ακόμα και να κόψουν τη βελανιδιά στη μέση και να την ξεριζώσουν, ενώ ο φοίνικας θα λύγιζε όσο δεν πάει, αλλά στο τέλος θα επέστρεφε δυνατός στη θέση του. Το δέντρο ως σύμβολο χρησιμοποιείται πολύ συχνά στην ψυχολογία. Για τον διάσημο Ελβετό ψυχολόγο Carl Jung συμβολίζει τη διαδικασία ανάπτυξης του εαυτού μας. Και το δέντρο στην καταιγίδα, χτυπημένο από τον δυνατό αέρα, θυμίζει τον καθένα από εμάς που προσπαθεί να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις και τα εμπόδια που έρχονται στο δρόμο του. Η ευλυγισία και η ευκαμψία του... κορμού του ή, με όρους ψυχολογίας, η προσαρμοστικότητά του είναι αυτή που θα τον σώσει.

  • <p><strong>Καν’ το όπως οι Σκανδιναβοί</strong><br /> Και σε αυτό το σημείο μπαίνει στο παιχνίδι το sisu των Φινλανδών. Το sisu είναι μια λέξη που δύσκολα μεταφράζεται σε μια άλλη γλώσσα. Είναι

    Καν' το όπως οι Σκανδιναβοί
    Και σε αυτό το σημείο μπαίνει στο παιχνίδι το sisu των Φινλανδών. Το sisu είναι μια λέξη που δύσκολα μεταφράζεται σε μια άλλη γλώσσα. Είναι κάτι σαν το ελληνικό “κέφι” ή το “μεράκι”. Ωστόσο μπορεί να περιγραφεί συνθέτοντας τα βασικά χαρακτηριστικά που οι ίδιοι οι Φινλανδοί θεωρούν ότι βρίσκονται στην καρδιά της ψυχοσύνθεσής τους: ο άνθρωπος, λοιπόν, που διαθέτει το sisu, καταρχάς έχει μάθει να προσαρμόζεται στις αλλαγές της ζωής. Δεν τις αποδέχεται απλώς, υποχωρώντας στα θέλω του, αλλά μαθαίνει να κερδίζει ό,τι περισσότερο μπορεί από αυτές, διατηρώντας άσβηστη τη φλόγα που θα τον οδηγήσει στο στόχο του. Αν, για παράδειγμα, έπειτα από μήνες ανεργίας βρήκαμε δουλειά σε ένα αντικείμενο που δεν μας ικανοποιεί, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να περιφερόμαστε βαριεστημένοι, γκρινιάζοντας από το πρωί μέχρι το βράδυ για την κακή μας τύχη.

    Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την εργασία για να αποκτήσουμε επιπλέον γνώσεις ή για να διευρύνουμε τον επαγγελματικό κύκλο και τις επαφές μας, ακόμα και μόνο για να μαζέψουμε χρήματα ώστε να κυνηγήσουμε το επόμενο επαγγελματικό μας όνειρο. Επί της ουσίας δηλαδή θα λειτουργήσουμε σαν τον φοίνικα που δεν ξεριζώθηκε από μια άσχημη συγκυρία, αλλά προσαρμόστηκε. Απλώς λύγισε και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή και υποχωρήσει η... μπόρα, θα επανέλθει δυνατός στη θέση του. Το sisu επομένως, πέρα από την προσαρμοστικότητα, κλείνει μέσα του και τον δυναμισμό, το πείσμα, την αποφασιστικότητα, την αισιοδοξία, τη θετική πλευρά που κρύβεται ακόμα και στα πιο δυσάρεστα γεγονότα της ζωής μας.

  • <p>Η Emilia Lahti, ερευνήτρια Εφαρμοσμένης Θετικής Ψυχολογίας, ιδρύτρια της φινλανδικής Ένωσης Θετικής Ψυχολογίας και πρώην μαθήτρια του διάσηµου ψυχολόγου Martin Seligman, εδώ και πέντε χρόνια

    Η Emilia Lahti, ερευνήτρια Εφαρμοσμένης Θετικής Ψυχολογίας, ιδρύτρια της φινλανδικής Ένωσης Θετικής Ψυχολογίας και πρώην μαθήτρια του διάσηµου ψυχολόγου Martin Seligman, εδώ και πέντε χρόνια μελετά συστηματικά το sisu. Έχει δημιουργήσει μάλιστα και το Sisu Lab, ένα μπλογκ με μότο το «Μετατρέψτε τα εμπόδια σε σύνορα». Εκεί αναλύει όλη τη φιλοσοφία της συγκεκριμένης έννοιας και ανάμεσα στα άλλα υποστηρίζει ότι το sisu δεν είναι ένα χαρακτηριστικό που παρουσιάζεται αυτόματα σε όλες τις στιγμές της ζωής μας, αλλά μια μαγική (εσωτερική) δύναμη που ενεργοποιείται κάθε φορά που την έχουμε ανάγκη. Μοιάζει σαν ένας μπαλαντέρ θετικής ενέργειας και αποφασιστικότητας, που εμφανίζεται από το πουθενά, κολλάει στα υπόλοιπα χαρτιά μας και μας βοηθάει να βγάλουμε την... παρτίδα κερδισμένοι.

    To sisu, λοιπόν, υπάρχει μέσα μας και αν μάθουμε να το ενδυναμώνουμε, θα βγαίνει στην επιφάνεια την κατάλληλη στιγμή δίνοντάς μας την αποφασιστικότητα που αναζητάμε ή τις απαντήσεις που μας διαφεύγουν. Ο καλύτερος τρόπος για να το καταφέρουμε, σύμφωνα με την ψυχολόγο Sam Owne, είναι να περνάμε χρόνο με τον εαυτό μας. “Η δουλειά και η συναναστροφή με τον εαυτό μας ενισχύει την αυτοεκτίμησή μας και αυξάνει τα αποθέματα προσαρμοστικότητας και εσωτερικής δύναμης”, αναφέρει η ίδια. Οι περισσότεροι άνθρωποι τρομάζουμε στην ιδέα να μείνουμε για λίγο μόνοι. Όμως ένα καλό βιβλίο, μια βόλτα στη φύση, τα χιλιόμετρα που θα τρέξουμε στο πρωινό μας τζόγκινγκ, οι στάσεις της γιόγκα, ένα φλιτζάνι καφές που θα απολαύσουμε με τον εαυτό μας, ακόμα κι ένα σινεμά που θα επιλέξουμε να δούμε χωρίς παρέα είναι οι απλές κινήσεις που θα μας φέρουν σε επαφή με αυτό που πραγματικά είμαστε.

    Σε συνέχεια του παραπάνω η Φινλανδή δημοσιογράφος Joanna Nylund, συγγραφέας του βιβλίου Sisu: The Finnish Art of Courage (Sisu: H φινλανδική τέχνη του θάρρους, εκδ. Gaia) υποστηρίζει ότι δεν πρέπει ποτέ να βάζουµε τον εαυτό μας σε δεύτερη μοίρα, οτιδήποτε και αν έχουμε να αντιμετωπίσουµε. Τις παραμονές, λοιπόν, ενός σημαντικού επαγγελματικού (ή ερωτικού, δεν έχει σημασία) ραντεβού δεν αφήνουμε το άγχος να υπερισχύσει σταματώντας να φροντίζουμε τον εαυτό μας: συνεχίζουμε να κοιμόμαστε νωρίς και καλά, τρεφόμαστε σωστά και δεν διακόπτουμε για κανένα λόγο τη γυμναστική μας. Και, ακόμη και αν τα πάντα γύρω μας “φωνάζουν” και “κάνουν θόρυβο” -οι διενέξεις στο γραφείο ή οι διαφωνίες με το σύντροφο και τα παιδιά μας δεν θα σταματήσουν ποτέ- εμείς επιδιώκουμε να βρούμε τη δική μας στιγμή μέσα στη μέρα, κάθε μέρα. Απομονωνόμαστε έστω για δέκα λεπτά, κάνουμε ησυχία, κλείνουμε απέξω ό,τι μας προκαλεί ένταση και επιχειρούμε να παρατηρήσουμε τα συναισθήματά μας, να συνομιλήσουμε με τον εαυτό μας. Ακόμη κι αν δεν έχουμε εξασκηθεί στην πρακτική του διαλογισμού, ακόμη κι αν δεν έχουμε ιδέα τι σημαίνουν οι όροι “συνειδητότητα” ή “επίγνωση”, κάθε φορά που αφήνουμε τη σιωπή και την ψυχή μας να γεμίσουν ένα άδειο δωμάτιο, ναι, είναι η στιγμή που διαλογιζόμαστε.

  • <p><strong>Χωρίς ζώνη ασφαλείας</strong><br /> Το sisu για τους Φινλανδούς δεν είναι ένα μόνο χαρακτηριστικό, είναι άπειρα. Δεν αποτελεί συνταγή επιτυχίας, αλλά είναι τρόπος ζωής. Είναι ένα μαγικό κου

    Χωρίς ζώνη ασφαλείας
    Το sisu για τους Φινλανδούς δεν είναι ένα μόνο χαρακτηριστικό, είναι άπειρα. Δεν αποτελεί συνταγή επιτυχίας, αλλά είναι τρόπος ζωής. Είναι ένα μαγικό κουτί μέσα µας, στο οποίο τοποθετούμε σκέψεις, συμβουλές, συναισθήµατα, εμπειρίες τα οποία μετουσιώνονται σε γνώση που ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά μας τη στιγμή που τη χρειαζόμαστε. Είναι η σοφία που μας επιτρέπει να αντιμετωπίζουμε κάθε κατάσταση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Οι Φινλανδοί μπορεί να μη λούζονται στον ήλιο πολλές μέρες το χρόνο, ωστόσο είναι θετικοί άνθρωποι και βάζουν την αισιοδοξία μπροστά. Στη συνέχεια τη συνδυάζουν με μια καλή στρατηγική επίλυσης προβλημάτων και, κάπως έτσι, σύμφωνα με τη Sam Owne, έρχονται πιο κοντά στους στόχους τους. Η ίδια υπογραμμίζει ότι η παραπάνω διαδικασία δεν είναι απλοϊκή. Τίποτα δεν γίνεται χαλαρά. Κάποιες φορές, τις περισσότερες για την ακρίβεια, χρειάζεται να ξεφύγουμε λίγο από την ασφάλειά μας, να βγούμε από τη λεγόμενη comfort zone. Είναι αυτό που θα μας κάνει πιο δραστήριους, πιο δυναμικούς.

  • <p>Στο βιβλίο της η Johanna Nylund επισημαίνει ότι το να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας και να βγούμε από τη ζώνη της ασφάλειάς μας είναι κάτι που γίνεται καθημερινά, με απλό τρόπο και λίγη εξάσκηση.<

    Στο βιβλίο της η Johanna Nylund επισημαίνει ότι το να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας και να βγούμε από τη ζώνη της ασφάλειάς μας είναι κάτι που γίνεται καθημερινά, με απλό τρόπο και λίγη εξάσκηση.

    Η ίδια προτείνει κάποιες τεχνικές:

    1. Κάνετε κάθε μέρα διαφορετικά πράγματα: μην πάτε στη δουλειά πάλι με το τρένο, αλλά πάρτε τον προαστιακό. Ξεκινήστε το βιβλίο ενός συγγραφέα που δεν γνωρίζετε. Κάντε μια αλλαγή στη βασική ρουτίνα της καθημερινότητάς σας και δείτε τι θα συμβεί.

    2. Κάντε μικρά βήματα: Δεν είναι εύκολο να αλλάξετε τη ζωή σας, ούτε να βρείτε το κουράγιο (ή το sisu) για να το κάνετε. Αν είστε ανασφαλείς, δεν είναι δυνατόν σε μια μέρα να ζητήσετε από τον συνάδελφο του τρίτου ορόφου να βγείτε ραντεβού. Ξεκινήστε από το να του απευθύνετε το λόγο και να του πείτε μια καλημέρα.

    3. Μην παίρνετε βιαστικές αποφάσεις: Ηρεμήστε, παρατηρήστε τι συμβαίνει και αφιερώστε χρόνο ώστε να ερμηνεύσετε αυτό που βλέπετε και κυρίως αυτό που νιώθετε. Κάποιες φορές, ακόμη και το να πάρετε μια ήρεμη και συνετή απόφαση (πράγμα άγνωστο για εσάς στο παρελθόν) είναι από μόνο του μια έξοδος από την comfort zone. Η Nylund υπογραμμίζει και κάτι πολύ ενδιαφέρον που έρχεται σε αντίθεση με τους βασικούς κανόνες της... βιομηχανίας της θετικής σκέψης, η οποία ανθεί (και μας καταπιέζει) τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα µε την ίδια, για να βρούμε το sisu μας δεν χρειάζεται να χαμογελάμε από το πρωί έως το βράδυ και να χοροπηδάμε από χαρά με οτιδήποτε μας συµβαίνει. Η σωστή συνταγή δεν είναι πάντα η αισιοδοξία, αλλά η αλήθεια του εαυτού μας: «To sisu κινείται πέρα από το συναίσθημα και δεν απαιτεί να νιώσουμε τα σωστά πράγματα. Είναι κάτι που πρέπει να ανακαλύψουμε, κάτι που υπάρχει ήδη εκεί. Μέσα μας».

  • <p>Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στη καρδιά μιας άγριας καταιγίδας. Και είμαστε δέντρα που προσπαθούν να αντισταθούν στον δυνατό αέρα. Αν μπορούσατε να επιλέξετε, τι θα προτιμούσατε να είστε; Μια γέρι

    Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στη καρδιά μιας άγριας καταιγίδας. Και είμαστε δέντρα που προσπαθούν να αντισταθούν στον δυνατό αέρα. Αν μπορούσατε να επιλέξετε, τι θα προτιμούσατε να είστε; Μια γέρικη βελανιδιά με ρίζες βυθισμένες στο έδαφος για αιώνες ή ένα ψηλός φοίνικας με μακρύ και λεπτό κορμό που λυγίζει πανεύκολα στον άνεμο; Η αυθόρμητη απάντηση που πιθανότατα θα δίναμε οι περισσότεροι από εμάς θα ήταν η βελανιδιά, αφού ο δυνατός κορμός της μας δημιουργεί μεγαλύτερη ασφάλεια. Δυστυχώς όμως, η επιλογή μας δεν είναι η καλύτερη δυνατή.

    Αν οι άνεμοι ήταν τόσο σφοδροί, θα μπορούσαν ακόμα και να κόψουν τη βελανιδιά στη μέση και να την ξεριζώσουν, ενώ ο φοίνικας θα λύγιζε όσο δεν πάει, αλλά στο τέλος θα επέστρεφε δυνατός στη θέση του. Το δέντρο ως σύμβολο χρησιμοποιείται πολύ συχνά στην ψυχολογία. Για τον διάσημο Ελβετό ψυχολόγο Carl Jung συμβολίζει τη διαδικασία ανάπτυξης του εαυτού μας. Και το δέντρο στην καταιγίδα, χτυπημένο από τον δυνατό αέρα, θυμίζει τον καθένα από εμάς που προσπαθεί να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις και τα εμπόδια που έρχονται στο δρόμο του. Η ευλυγισία και η ευκαμψία του... κορμού του ή, με όρους ψυχολογίας, η προσαρμοστικότητά του είναι αυτή που θα τον σώσει.



Πώς θα γίνεις ακόμα πιο αποδοτική στη δουλειά σου;Γιατί είναι καλό να είσαι ντροπαλή;