Ενδομητρίωση: το σώμα σε εμφύλιο

Χτυπά 1 στις 10 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας με πόνο στην περίοδο και το σεξ. Με αφορμή τη Lena Dunham, το ELLE ερευνά ποιες λύσεις υπάρχουν για την πάθηση.

<p>Θα μπορούσε να θυμίζει έναν αιματηρό εμφύλιο: Ανυπόφορος χρόνιος πόνος, βαριά και ασταμάτητη αιμορραγία, πολλές εστίες. Το χρονικό της ενδομητρίωσης της Lena Dunham, ηθοποιού στο Girls του HBO, σκη

Θα μπορούσε να θυμίζει έναν αιματηρό εμφύλιο: Ανυπόφορος χρόνιος πόνος, βαριά και ασταμάτητη αιμορραγία, πολλές εστίες. Το χρονικό της ενδομητρίωσης της Lena Dunham, ηθοποιού στο Girls του HBO, σκηνοθέτιδος και ακτιβίστριας, είναι μακρύ και μετρά πάνω από δέκα επεμβάσεις μέσα σε μια δεκαετία. Στην συγκεκριμένη πάθηση ένας ιστός που μοιάζει με το ενδομήτριο και φυσιολογικά υπάρχει στη μήτρα, αναπτύσσεται εκτός αυτής (στις ωοθήκες, πίσω από τη μήτρα, στην κύστη, στο έντερο κ.α.) προκαλώντας φλεγμονή. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στην περίοδο, την επαφή, την πύελο, διαταραχή του κύκλου, υπογονιμότητα, διαφυγή αίματος ανάμεσα στις περιόδους κ.ά. Εξαιτίας όλων αυτών, τον περασμένο Νοέμβριο η Αμερικανίδα ηθοποιός εισήχθη στο νοσοκομείο και απαίτησε από τους γιατρούς να βρουν οριστικά μια λύση στο πρόβλημά της, ακόμα κι αν αυτή είναι η ολική υστερεκτομή (αφαίρεση μήτρας). Τελικά οι γιατροί την απάλλαξαν από τη μήτρα και τον τράχηλο, αφήνοντας άθικτες τις σάλπιγγες και τις ωοθήκες. Η είδηση δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα από την ίδια και φυσικά έκανε το γύρο του κόσμου με το ερώτημα αν χρειαζόταν μια τέτοια ακραία λύση που στερεί την πιθανότητα εγκυμοσύνης. Απαντήσεις για τις επιλογές που έχουμε μας δίνουν παρακάτω ο Δρ. Ιωάννης Ζερβομανωλάκης, μαιευτήρας-χειρουργός γυναικολόγος, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Βόννης και οι επιστημονικές μελέτες που γίνονται.

  • <p><strong>Η διάγνωση</strong><br /> Κάθε μήνα που το ωάριό μας δεν γονιμοποιείται, το ενδομήτριο, δηλαδή ο βλεννογόνος της μήτρας, πέφτει και έχουμε έμμηνο ρύση. Φανταστείτε τι συμβαίνει στην ενδομητ

    Η διάγνωση
    Κάθε μήνα που το ωάριό μας δεν γονιμοποιείται, το ενδομήτριο, δηλαδή ο βλεννογόνος της μήτρας, πέφτει και έχουμε έμμηνο ρύση. Φανταστείτε τι συμβαίνει στην ενδομητρίωση που πολλοί τέτοιοι ιστοί αιμορραγούν σε διαφορετικά σημεία και δεν βρίσκουν πάντα δίοδο εξόδου. Η αιμορραγία είναι αρκετά βαριά και ο πόνος μεγάλος. Όπως αναφέρει ο Δρ. Ιωάννης Ζερβομανωλάκης: «Σε αρκετές περιπτώσεις τα συμπτώματα είναι τόσο έντονα, ώστε να επηρεάζουν την ποιότητα ζωής της γυναίκας και να την οδηγούν σε αποχή από την εργασία της ή τις καθημερινές συνήθειες, παρά τη χρήση αναλγητικών. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις η ύπαρξη ενδομητρίωσης επηρεάζει τη λειτουργία της κύστης ή του εντέρου. Ο μοναδικός τρόπος για να τεθεί η διάγνωση είναι η λαπαροσκόπηση, κατά την οποία μέσα από μικρές τρύπες μπαίνει η κάμερα στην κοιλιά της γυναίκες κι εμείς παρατηρούμε τις εστίες της ενδομητρίωσης ώστε στην συνέχεια να τις αφαιρέσουμε. Σε περίπτωση που υπάρχει κύστη ενδομητρίωσης, η λεγόμενη σοκολατοειδής κύστη (ονομάζεται έτσι λόγω του σκούρου καφέ υγρού που περιέχει), υπάρχει αύξηση στην εξέταση αίματος ενός δείκτη, του CA 125. Μάλιστα, ο δείκτης αυτός χρησιμοποιείται και για γυναίκες με ιστορικό επεμβάσεων ενδομητρίωσης, με σκοπό να εξεταστεί η πιθανότητα επανεμφάνισης της νόσου».

  • <p><strong>Η θεραπεία</strong><br /> Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει μια μέθοδος που να εγγυάται 100% εξάλειψη του προβλήματος και να εκμηδενίζει τις πιθανότητες επανεμφάνισης των ιστών ενδομητρίου. Η μόνη

    Η θεραπεία
    Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει μια μέθοδος που να εγγυάται 100% εξάλειψη του προβλήματος και να εκμηδενίζει τις πιθανότητες επανεμφάνισης των ιστών ενδομητρίου. Η μόνη δραστική λύση παραμένει η χειρουργική επέμβαση. «Η βασική θεραπευτική επιλογή είναι η επέμβαση, στην οποία διαπιστώνουμε τις εστίες ενδομητρίωσης και τις αφαιρούμε. Στην συνέχεια, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου, κάποιες γυναίκες υποβάλλονται σε θεραπεία με ορμόνες (το προγεσταγόνο διονογέστη) ή πραγματοποιείται διακοπή της περιόδου για 3 με 6 μήνες με ενέσεις, ώστε να σταματήσει η ανάπτυξη εστιών που δεν έχουν αφαιρεθεί. Στην περίπτωση που δεν υπάρχει σαφής εικόνα για την ύπαρξη ενδομητρίωσης, η χρήση αντισυλληπτικών χαπιών, ειδικά σε νέες κοπέλες, ελαττώνει τον πόνο κατά την περίοδο και τη βαρύτητα των συμπτωμάτων». Ποια είναι όμως η καλύτερη θεραπεία; Όπως εξηγεί ο Δρ Ζερβομανωλάκης, αν τα συμπτώματα είναι έντονα, η επέμβαση είναι αναπόφευκτη. «Δυστυχώς, η ενδομητρίωση συνδέεται με υψηλά ποσοστά επανεμφάνισης, ενώ ανάλογα με την έκτασή της, υπάρχει αυξημένη πιθανότητα ελάττωσης της ωοθηκικής επάρκειας και κατ' επέκταση δυσκολίας στην απόκτηση παιδιών. Δεν είναι τυχαίο ότι γυναίκες με ενδομητρίωση που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση δίνουν μικρότερο αριθμό ωαρίων και εμφανίζουν χαμηλότερα ποσοστά επιτυχίας στης προσπάθειες. Συνεπώς, μια γυναίκα με ενδομητρίωση οφείλει να επιταχύνει την επιλογή απόκτησης παιδιού ή να καταφύγει σε κατάψυξη ωαρίων, μια όλο και πιο διαδεδομένη διαδικασία διατήρησης γονιμότητας. Επιπλέον, αν και η ενδομητρίωση είναι καλοήθης νόσος, υπάρχουν μελέτες που συσχετίζουν την πάθηση με την εμφάνιση καρκίνου ωοθηκών, οπότε η αφαίρεση των εστιών ενδομητρίωσης ελαττώνει τον κίνδυνο αυτό. Εξάλλου, η εγκυμοσύνη, λόγω των αυξημένων επιπέδων ορμονών για το διάστημα των 9 μηνών, συνδέεται συχνά με πλήρη ύφεση των συμπτωμάτων».

  • <p><strong>Η περίπτωση της Dunham</strong><br /> Έχοντας υποβληθεί σε πολλές επεμβάσεις και δοκιμάσει κάθε μορφής εναλλακτικές θεραπείες, η Dunham κατέφυγε στην αφαίρεση μήτρας. Ωστόσο, η ίδια δήλωσε

    Η περίπτωση της Dunham
    Έχοντας υποβληθεί σε πολλές επεμβάσεις και δοκιμάσει κάθε μορφής εναλλακτικές θεραπείες, η Dunham κατέφυγε στην αφαίρεση μήτρας. Ωστόσο, η ίδια δήλωσε ότι και η λύση αυτή δεν εγγυάται 100% ότι δεν θα επανεμφανιστούν οι εστίες σε διάφορα σημεία. Ο ειδικός παρατηρεί: «Δυστυχώς, οι αυξημένες πιθανότητες υποτροπής της ενδομητρίωσης οδηγούν αρκετές γυναίκες σε επανειλημμένες επεμβάσεις. Η αφαίρεση μήτρας λόγω ενδομητρίωσης είναι εξαιρετικά σπάνια. Είναι πιθανό να συνυπήρχαν και άλλοι λόγοι που οδήγησαν την ηθοποιό στην απόφαση αυτή».

    Τι περιμένουμε στο μέλλον
    -«Η έρευνα στρέφεται προς δύο κατευθύνσεις: Την ελάττωση των συμπτωμάτων μιας γυναίκας με ενδομητρίωση και την παρασκευή φαρμάκων που θα επιβραδύνουν την επανεμφάνισή της χωρίς να επηρεάζουν την ποιότητα ζωής της γυναίκας, όπως κάνουν π.χ. αυτή τη στιγμή οι ενέσεις που σταματούν την περίοδο για διάστημα που θα κρίνει ο γιατρός» αναφέρει ο Δρ. Ιωάννης Ζερβομανωλάκης, μαιευτήρας-χειρουργός γυναικολόγος.
    -Οι κατηγορίες φαρμάκων που ήδη βρίσκονται σε 2η και 3 φάση κλινικών μελετών εμποδίζουν την ανάπτυξη εστιών ενδομητρίωσης, χωρίς να σταματούν την περίοδο. Το επιτυγχάνουν μειώνοντας τη δράση των γοναδοτροπινών που σχετίζονται με την εμφάνιση της ασθένεις. Ωστόσο, μερικές...«παράπλευρες απώλειες» είναι η μείωση της οστικής πυκνότητας (γι' αυτό θα πρέπει να γίνεται μέτρηση) και η υπογονιμότητα.



Πώς θα φτάσουμε μέχρι τα 100 (διατηρώντας όσο μπορούμε τη νεότητα)Χημειοθεραπεία τέλος;